RSS

Pracodawca odstresuje bez podatku

16 Gru
Pracodawca odstresuje bez podatku

Fiskalne interpretacje urzędowe „ORD-IN” stały się rutynowym narzędziem praktyki działania norm podatkowych. W ministerialnych archiwach mamy dostęp do kilkuset tysięcy oficjalnych tłumaczeń skarbówki – „co ustawodawca miał na myśli” odnośnie konkretnych zdarzeń lub zamierzeń. Można powiedzieć, że resort finansów, na wnioski składane przez podatników, stworzył równoległy do ustaw system prawodawstwa. Od niedawna wtóruje mu ZUS. Wiedza o treści tego „prawa powielaczowego”, o dominujących w nim trendach, zachodzących zmianach, stała się o wiele istotniejsza od znajomości treści ustaw i umiejętności odczytywania przepisów w drodze wykładni norm. To zjawisko przeczy regułom państwa prawnego opartego na prawie stanowionym i zasadom zdrowego rozsądku.

Ale ileż ciekawych spostrzeżeń o działalności przedsiębiorstw można poczynić czytając ministerialne interpretacje?

Pewne towarzystwo funduszy inwestycyjnych zamierzało kupić dla swoich pracowników pakiet zajęć antystresowych. Wprowadzenie np. treningu tai-chi oraz masażu biurowego Work-site umotywowano w ten sposób, że:

„Praca w towarzystwie funduszy inwestycyjnych jako podmiocie zarządzającym środkami finansowymi uczestników (inwestorów) jest narażona na silny stres ze względu na presję ze stron uczestników oraz rynku, jak też silne otoczenie regulacyjne i częste kontrole. Na wszystkich stanowiskach w mniejszym lub większym stopniu dochodzi do obciążenia nerwowo – psychicznego związanego z dużą odpowiedzialnością, decyzyjnością i koniecznością podejmowania szybkich i trudnych decyzji, stresem, obciążeniem wzroku, układu szkieletowo – kostnego.”

Pracodawca postanowił więc zastosować się między innymi do przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Program redukcji napięć psychosomatycznych, powstających w procesie zarządzania funduszami inwestycyjnymi, poddał twórczemu nadzorowi zakładowego specjalisty d.s. BHP.

Wspomniane zabiegi rozluźniające zamierzano zastosować wobec członków Zarządu, Dyrektorów i Zastępców Dyrektorów, Radców Prawnych, Kierowników, Zarządzających Managerów, Specjalistów, Kontrolerów Finansowych, Analityków, Księgowych, Koordynatorów, Asystentów i Praktykantów.

Uczynny dla wnioskującej o interpretację firmy, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, wydał w tej sprawie dwa pisma z 10 grudnia 2015 r. nr IPPB4/4511-1265/15-2/JK i IPPB4/4511-1265/15-3/JK

Potwierdził w nich – dla zaistniałego stanu faktycznego i dla zdarzeń przyszłych, że wydatki na zabezpieczenie BHP polegające na rozluźnianiu pracowników nie stanowią dla nich przychodu opodatkowanego PIT.

„Należy zaznaczyć, że są świadczenia, które gwarantują higieniczne i bezpieczne warunki pracy i służą jej organizacji (umożliwiają prawidłowe wykonywanie pracy), których spełnienie leży przede wszystkim w interesie pracodawcy w celu odpowiedniego zorganizowania własnej działalności gospodarczej, która musi być nastawiona ze swej istoty na osiągnięcie przychodów. W takim przypadku pracownik korzysta z tych świadczeń (w ramach wykonywania przypisanej pracy), jednak dla niego jest to korzyść niewychodząca na zewnątrz stosunku pracy i niestanowiąca dochodu, będącego przedmiotem opodatkowania.

Skorzystanie przez pracowników – ze świadczenia w postaci zajęć antystresowych zorganizowanych przez Wnioskodawcę niewątpliwie następować będzie za zgodą pracownika, niemniej świadczenie to nie będzie spełnione w interesie pracownika, ale w interesie pracodawcy oraz nie przyniesie pracownikowi korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które musiałby ponieść. Udostępnienie zajęć antystresowych pracownikom leżeć będzie wyłącznie w interesie pracodawcy, a nie samych pracowników, którzy – gdyby nie konieczność wywiązania się z obowiązków służbowych w postaci racjonalnego podejmowania decyzji i zarządzania – nie mieliby powodu do korzystania z zajęć antystresowych (…)podkreślić należy, że przychód (ze stosunku pracy czy przychód z innych źródeł) podlegający opodatkowaniu powstaje w każdym przypadku, w którym mamy do czynienia z uzyskaniem przez pracownika lub inne osoby realnej korzyści. Najistotniejszą więc kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje zidentyfikowanie samego świadczenia oraz momentu jego otrzymania przez osobę biorącą udział w spotkaniu.

Natomiast obowiązek opodatkowania ww. świadczeń nie powstaje w sytuacji, gdy nie sposób określić zakresu korzyści uzyskanej przez konkretnego pracownika lub inną osobę korzystającą z zajęć antystresowych zakupionych przez Wnioskodawcę.

Mając zatem na uwadze nakreślone zdarzenie przyszłe oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 należy uznać, że sfinansowane przez Wnioskodawcę zajęcia antystresowe nie generują po stronie pracownika przychodu do opodatkowania. Wydatki ponoszone są bowiem w interesie pracodawcy, a co za tym idzie pracownicy nie otrzymują od Wnioskodawcy jakiegokolwiek przysporzenia. Zatem Wnioskodawca nie ma obowiązku doliczania wartości tych wydatków do przychodów pracowników.”

Reklamy
 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu Grudzień 16, 2015 w Fiskalne nowiny, Interpretacje MF, PIT

 

Tagi: , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

 
%d blogerów lubi to: